ตลาดเคลื่อนที่ ( Market Share Distribution )

บทความนี้จะพักเรื่องของยายรัตน์ สักพักก่อน จะนำบทความอาชีพหนึ่งที่ได้รับความนิยมมาก ผมดูมีทุกที่ทุกชุมชนจะมีพวกเขาคอยบริการให้จับจ่ายซื้อกันถึง หัวบันไดบ้านเลยที่เดียวครับ บทความนี้จะเอาตัวอย่างที่ใกล้ตัวผมก็แล้วกันครับ ก่อนจะเข้าเรื่องจะเล่าที่มาของต้นแบบก่อนครับ เมื่อครั้ง ผมยังละอ่อนอยู่ก็ราว30กว่าปีได้ครับ จุดเริ่มเกิดจาก ชายคนหนึ่งบ้านพี่เขาห่างจากบ้านผมไปราว4-5หมู่บ้าน สมัยนั้นมอเตอร์ยังน้อยครับ รถยนต์ยิ่งแล้วใหญ่ไม่ค่อยมีน้ำมันลิตรละ3บาทเอง วันหนึ่งผมเล่นอยู่หน้าก็ได้ยินเสียงแปลกมาแต่ไกลเป็นจังหวะดี เสียงดังประมาณนี้ “ แป๋ม..แป๋ม“ มาแต่ไกลและก็ใกล้เขามาเรื่อย“ แป๋ม..แป๋ม“ ผมก็ตั้งตาคอยดูมันเสียงอะไร พอมาถึงที่พอเห็นตัวแล้วก็พบ ชายคนหนึ่งขับรถมอเตอร์ไซค์มีล้อพ่วงมัดติดท้ายรถ และข้างในท้ายรถมีของขายเต็มไปหมดมีเกือบทุกอย่างเหมือนที่ตลาดสดมีครับ ผมก็เห็นแกทุกวันตั้งแต่นั้นมาพร้อมได้ยินสัญญาณ“ แป๋ม..แป๋ม“ เป็นยุคแรกๆเลยก็ว่าได้ แกทำอยู่หลายปีก็ไม่เห็นมีใคร ก๊อปปี้วิธีการขายของแก เช้าก็มารับซื้อของที่ตลาดรวบรวมพอดี แล้วก็ขับรถช้าๆห่างจากตลาดพอประมาณก็บี สัญญาณ“ แป๋ม..แป๋ม“ ร้านขายของรถจักรยาน มอเตอร์ไซค์ ทีวี ตู้เย็นสมัยนั้นยังไม่มีการขายเงินผ่อนด้วยซ้ำครับ เดลิเวอรรี่ไม่มีใครเคยได้ยินคำนี้แน่นอน ผ่านมาหลายปีถึงมีการขายเงินผ่อนกันและเริ่มมีร้านค้าใหญ่นำพวกเชลล์แมนมาขายของตามบ้านเอา แคตตาล๊อก มาดูและเสนอขายกัน นี้ครับคือที่มาของการขายของ“ แป๋ม..แป๋ม“ทีมีไอ้ตัวบีบลมให้สัญญาณว่ามีของมาขายถึงหัวบันไดบ้านครับ แหล่งที่มาของการรวมสินค้าก็คือตลาด ทุกสิ่งอย่างจะรวมอยู่ที่นั่นใครมีอะไรจะขายก็เอาไป แต่จะขายอย่างให้ขายดีและหมดไวต้องมาว่ากันที่การขายและการกระจายสู่ผู้ซื้อละครับ มันก็เลยมีวิธีการขายกระจายแบบที่ว่านี้เพิ่มมากขึ้น จะเป็นแบบแห้งแบบสด หรือสำเร็จรูปอย่างไร เราจะตามไปดูกัน ทุกๆเช้าผมจะเห็นแม่ค้าเอารถมอเตอร์ไซค์ ที่มีพ่วงข้างๆ และ มีตะกร้าใบใหญ่ติดท้ายรถติดถังแช่บรรจุน้ำแข็งมารับเอาของไปขายเพื่อขายในรอบสายจนถึงเย็น บ้างก็ มารับของสายๆ ซึ่งเป็นรอบการขายอีกรอบคือมารับแล้วกระจายการขายในช่วงบ่ายๆถึงเย็นค่ำๆครับ ในตะกร้าใบใหญ่หรือในที่ล้อพ่วงข้างรถมีอะไรมากมายเยอะแยะหมดครับ อาหารการกินทั้งนั้นวางสับสนปนกันไปและก็มีถังแช่ที่มีขายจำพวกของสดเป็นเนื้อ ไก่-หมู-ปลา-ของทะเลสด-ลูกชิ้น-ไส้กรอก-ยาคู-เห็ดเข็มทอง-ผักบางชนิดที่ต้องการความเย็นบ้างนม กาแฟเย็น อะไรที่ไม่ทนอุณหภูมิร้อนครับต้องแช่ไว้เดี๋ยวไปถึงที่ลูกค้าจะซื้อจะได้ตัดสินใจซื้อง่ายขึ้นเพราะยังคงความสดไว้ได้มากพอสมควร ส่วนผักบางชนิดที่อยู่ปกติได้ก็แพ็คถุงแขวนไว้ ของสด ผลไม้และของแห้งบางอย่างที่ไม่ต้องแช่ก็แขวนไว้ ทั้งของทะเล หรือน้ำจืด จากภูเขาบ้างขนมารวมในรถคันที่นี้หมดครับ ไม่เป็นระเบียบครับแต่ก็แฝงด้วยศิลปะครับให้มันลานตาพลิกเลือกไปตามใจชอบ ขนม อีกมากมายกายกอง ผมเชื่อว่าเราท่านคงเป็นลูกค้าท่านเหล่านั้นกันอยู่นะครับ โอกาสหน้าเราจะมาเจาะลึกพร้อมนำภาพวีถีชีวิต ของท่านเหล่านั้นมาให้ทราบกันแบบสังเขปต่อไปครับ
Eco.11
Sufficiency

หน่อไม้ ( Seedling Trees )

วันที่ผ่านมาผมได้แวะไปที่แปลงผักยายรัตน์เห็นต้นไผ่กินหน่อปลูกอยู่ดูก็ ราว 10 ต้นอยู่แปลงท่านบอกพึ่งปลูกซื้อต้นกล้ามาต้นละ 50 บาทเอาเงินจากที่รัฐให้เป็นค่าครองชีพผู้สูงอายุไปซื้อมา หมดไป 500 บาท ท่านบอกว่าปลูกไปได้ไม่ถึง 2 เดือนหน่อขึ้นมาเต็มเลยท่านบอกยังไม่ตัดกิน จะเอาทำพันธุ์ก่อน ตอนนี้หน้าฝนหาหน่อกินง่ายเพาะพันธุ์ปลูกเพิ่มตรงขอบๆรั่วเอาไว้ตัดหน่อช่วงหน้าแล้ง สวนเราติดน้ำให้น้ำ จะมีหน่อมากในช่วงหน้าแล้ง และหน่อในธรรมชาติจะไม่มีตอนนั้นตัดกินอร่อยมากกว่า และ ถ้ามีหน่อมากเหลือกินก็ตัดขาย ได้ราคาดีด้วยและที่สำคัญดูแลดีๆ ตัดกินยาวนานหลายปีที่เดียว เห็นไหมละครับ ทำอะไรแล้วถ้ามันยาวนานและผู้บริโภคนิยมกันมันดีสุดๆเลย อย่าบอกนะว่าคุณไม่เคยกินหน่อไม้ คิดดูถ้าตัดมาสดแล้วเอาทำปรุงอาหารมัน จะรสชาตดี จะหวานแค่ไหนครับ พูดแล้วต้องตำน้ำพริก กะปิรอเลยนะครับ เนี่ย ต้นไผ่พันธุ์อะไรผมไม่ทราบขอมูลเลยเหมือนกันครับ ต้นไม่สูงมากไม่มีหนามลำต้นไม่ใหญ่ราวเส้นผ่าศูนย์กลาง 1 นิ้วโดยประมาณครับให้ผลผลิตสูงมากครับ ให้น้ำให้ปุ๋ยดีไม่เลือกเวลาออกหน่อครับ ออกตลอด ตอนหน้าแล้งผมเห็นคนที่เขาปลูกแล้วต้มมาขายที่ตลาด กำละ 15-20 บาทเลยครับ มีกำสักประมาณ 5-6 หน่อครับถ้าต้นใหญ่เส้นผ่าศูนย์กลาง 1 นิ้วเห็นมัดมี 4 ต้นเองครับ 15 บาทก็ตกราวต้นละ 3 บาทกว่าๆเลยไม่ธรรมดานะครับ ไอ้เรื่องโรคไม่เห็นมาทำให้เป็นปัญหาครับ ปรอดสาร 100 เปอร์เซ็นต์ครับ น่าสนใจนะครับ และที่สำคัญอีกอย่างบ้าน ร่มเรื่อยดีครับ สนใจลองหาข้อมูลเพิ่มนะครับ สำหรับไผ่หม๋าจู ไม่แนะนำสำหรับพื้นที่น้อยครับ และลำต้นมันมีอะไรที่ทำให้คัน ด้วยครับถึงแม้หน่อจะหวานอร่อย แต่ปลูก กินเนื้อที่มากทรงพุ่มกว้างมาก แต่ไผ่ที่ผมพูดถึงปลูกเมตร x เมตรนี่พอดีเลยครับ แล้วเจอกันในบทความใหม่นะครับ
Eco.10
Sufficiency

เรื่องเล่าคราวนั้น ( The story )

บทความนี้จะขอขั้นสักบทครับ เป็นเรื่องเล่าของยายรัตน์ครั้นเคยว่างๆ อยู่เปล่าท่านไม่ทำอะไรตลอดสองเดือน ท่านเล่าให้ผมฟังกับเงิน 6,000 บาทครั้นที่ลูกชายส่งมาให้ตอนที่ลูกชายท่านไปทำงานต่างหวัดไว้ใช้ท่านเล่าให้ฟัง เงินหกพัน ใช้จ่ายเกือบไม่ครบ 60 วันเงินนั้นก็หมดลง ใช้ ครับ.. ! เงินมันต้องจ่ายใช้สอยจิปาถะในชีวิตประจำวันมากมาย ถ้าเราไม่หามาเพิ่มเติมแน่นอนครับมันก็หมดถุงสักวันอย่างแน่นอน ยายรัตน์ตอนนั้นก็ไม่ต่างกันครับ เราท่านอาจเป็นอะไรที่คล้ายกัน บางคนก็หาได้วันละหลายร้อยบาทต่อวันแต่ไม่มีเงินเก็บเลยก็มี สำหรับผมแนะนำให้ทำบัญชีครัวเรือนเถอะครับไม่ต้องกลัวว่าตัวเลขที่ออกมาแต่ละเดือน รายรับ-รายจ่าย แต่ละวัน สิ้นเดือนก็มารวบรวมทบทวนตัวเองครับ มันจะสะท้อนถึงความเป็นท่านที่มีวินัยทางการจับจ่ายแค่ไหน เท่านั้นยังไม่พอครับ จะทำให้ท่านบรรลุอะไรหลายอย่าง เมื่อท่านเห็นตัวเลขมันจะช่วยให้ท่านบริหารเงินอย่างฉลาดล้ำลึกเลยครับ ไม่เชื่อลองทำดูครับ ย้ายมาที่ยายรัตน์ต่อ เมื่อยายรัตน์ได้ลองทำได้หยิบคู่มือบัญชีครัวเรือนมาทำดูก็เห็นประโยชน์มากก็ทำมาตลอดควบคู่กับการหันมาทำสวนผสมผสาน จากที่ดินแปลงเล็กๆที่หลังบ้าน ท่านเล่าว่าครั้นตอนไม่ทำสวนตอนนั้นสุขภาพ ไม่ค่อยจะดีเลย ไม่ได้ค่อยออกแรงอีกอย่างก็เครียดอยู่เปล่าๆและก็คิดถึงลูกชายด้วยพอหันมาทำสวนผสมผสาน สุขภาพดีขั้นไม่ค่อยป่วยและเงินก็มีใช้ตลอดไม่พร่องเลย เงินเดิม ได้จากการเก็บผลลำไยปีนี้ยังอยู่ครบเต็มจำนวนแถมมีเงินเพิ่มจากการปลูกผักอีก และก็กินผักที่ปลูกเองด้วยรู้ว่าปรอดภัยจากสารพิษ เคมีต่างๆ ท่านยังเล่าบอกว่าถ้าเราจะทำอะไรแล้วถ้าเราตั้งใจมันก็ดีทุกอย่างไม่จำเป็นต้องสวนผัก เพียงแต่ว่าเราจะทำอะไรก็ค่อยๆทำไปบางคนไม่มีสวนก็ทำอะไรที่พอเลี้ยงตัวเองได้ บ้างคนที่อาจมีแค่หน้าบ้านแคบๆแต่ถ้ามองโอกาสก็ทำเป็นร้านขนมเล็กๆขายก็ได้ ต้นทุนไม่มากและคนอื่น ไม่ทำกันมากนัก แต่ต้องเป็นของกินนะเพราะคนกินทุกวัน คนที่ซื้อบริโภคมีอยู่แล้วจะทำให้เกิดจุดแข็งให้กับสินค้าตัวเอง ที่จะขายเป็นที่นิยมนั้นก็ขึ้นอยู่กับความตั้งใจและเอาใจใส่ต่อสินตัวเองแค่ไหน สรุปคือต้องซื่อสัตย์ต่อตัวเอง เพราะมันคือมาตรฐานของสินค้าที่ส่งถึงผู้กินต้องทำให้สุดๆความตั้งใจยิ่งดี คิดดูขนมห่อใบตองตอนนี้ก็ลูกไม่ต่ำกว่า 5 บาทแล้ว เราทำอร่อยสวยๆ น่ากินสดใหม่ สมเหตุสมผลเรื่องปริมาณ ไม่เอาเปรียบลูกค้าขายมาก กำไรน้อยอยู่นานครับ ขายดีแค่ไหน ก็อย่าโลภมากให้มันพอดีถ้าเหลือเอามาขายต่ออาจไม่ดี มันอาจทำลายเราโดยอ้อมเพราะลูกค้าที่กินเราประจำ จะอันตะทานหายหน้าไป เป็นเหตุให้เกิดคู่แข่งมาแข่งได้ เหมือนเพลง “เจ๊ไม่ยอมเปลี่ยนแกง” ของใหม่ปนเก่า ของเก่าปนใหม่ วันนี้อร่อย พออีกวันไม่ได้เรื่อง หามาตรฐานไม่ได้ก็ไม่แนะนำทำ เปิดร้านแรกเต็มที่สุดๆ พอลูกค้าประจำเยอะมักเพี้ยนตลอด ทำอะไรจดบันทึกช่วยจำมันช่วยได้เยอะนะครับ ขอบอก สรุปว่าตอนนี้ บ้านเรา ไม่ค่อยดีเรื่องหาเงินหาทองพยายามรักษามาตรฐานกันนะครับ และ ก็พอเพียงไปตามรอย พ่อหลวงเรานะครับ มันดีสำหรับเรา ครอบครัวและคนในชาติครับ.
Eco.9
Sufficiency
แกงผักปัง