อินเตอร์เน็ต & ส้มตำ ใครเจ๋ง.

วันนี้ต้องขออนุณาตคุยเรื่องของตัวเองสักวันครับ ผมเองจริงแล้วทำงานอยู่ที่บ้านครับก็ เปิดร้านบริการอินเตอร์เน็ตเล็กๆห่างจากโรงเรียนราวกิโลเมตรเศษๆ หลังจากลาออกจากงานประจำมาหลายปีครับ รายได้ก็พอเลี้ยงตัวเองและลูกเล็กๆ และเมียอีกคนก็พอเดือนชนเดือนครับ ไม่ได้อยู่ตามกฏเกนณ์มากมาย ต่อครับที่ข้างร้านอินเตอร์เน็ตผมก็เป็นริมทางหลวงเลขสี่หลักชานเมืองของ อ.บ.จ ก็รถก็ผ่านเยอะเหมือนกันครับ ทางน้องสาวก็เปิดขายส้มตำอยู่ มีตู้ใส่มะเขือเทศ มะนาว ถั่วฟักยาว โต๊ะ และเก้าอี้นั่งพักรอ ชุดหนึ่ง ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร ก็ถามแฟนว่าวันๆขายเป็นไงบ้าง แฟนก็บอก พอได้วันเห็นน้องขายราวสัก 20-25 ถุงประมาณนี้ ส่วนใหญ่ซื้อไปกินที่บ้านกัน ผมก็ถามต่อขายถุงเท่าไหร่ แฟนก็บอกก็ 20 บาททุกถุง   โอ..วันเป็น  400-500 บาทเชียว หักต้นทุนก็เหลือพอดีอยู่ครับ ไม่ต้องใช้ไฟฟ้า ใช้ครกครับท่าน  ผมเปิดร้านร้านอินเตอร์เน็ตใช้ไฟฟ้า วันๆยังไม่ได้เลยครับ 400 บาทรวมปริ้นงานเสร็จ  คอมๆ 12 ตัว 15 บาท = 75 min สู้ส้มตำไม่ได้ครับท่าน  เป็นอันว่าหน้าบ้านตรงนี้แค่ส้มตำทำเงินไหลเข้า 400-500 บาท ค่าเช่าไม่ต้องเสียครับ  ถ้าเปิดขายอื่นๆแจมอีกคงได้มากกว่าอีกแน่ครับ.  ก็ขอแนะนำแม่บ้าน หรือพ่อบ้านครับถ้าว่างๆไม่รู้ทำอะไรท่านก็ทำได้นะครับ ร้านส้มตำเล็กๆหน้าบ้านก็เตรียมของไม่ยากครับ ขอให้ตำอร่อย ใช้วัตถุสะอาดถูกหลักอนามัย ไม่ว่าตำไทยตำลาว แซบอีหลี่ทั้งนั้นครับคนชอบทุกหัวระแหง( ก็ทำน้ำซุปสักหน่อยครับก็จะมีมะขามเปียก+น้ำ+น้ำตาล+ชุปไก่ ต้มรวมกันคล้ายน้ำยำจะออกเปรี้ยว+หวานมะมาณนี้ครับต้องทำแล้วชิมดู  หรือจะลองหาสูตรดีเจ๋งๆก็ดีครับ.) ปลาร้าตอนนี้ก็ สำเร็จรูปครับ พาสเจอร์ไรค์ใส่ขวดอย่างดีครับขอบอก  ส่วนปูก็ต้มฆ่าเชื้อสักหน่อย กุ้งก็คุณภาพสักหน่อยครับ อย่าใช้กุ้งแดงใส่สี คุณภาพไม่ดี แถมยังทำให้ส้มตำเพี้ยนอีกต่างหากครับ ใช้กุ้งดีๆไปเลย เพราะมันมีผลต่อส้มตำครับ มะละกอต้องสดขูดพอใช้ มะนาวก็แท้อย่าใช้มะนาวขวด อยากได้สี ส้มตำสวยๆน่ากิน  ก็ใช้ แครอท ขูดผสมไปนิดหนึ่งครับ สีสวยน่ากินถูกหลักอนามัย ส่วนอื่นๆก็ใส่ใจหน่อยครับ มันเป็นผลต่อการกลับมาแวะซื้อไปกินอีกครั้ง  และต่อๆไป ขอเราซื่อสัตย์ต่อเองและลูกค้าครับ ลูกค้ากินเรากิน ต้องมาตราฐานสะอาดเดียวกันครับ ขอท่านอย่าท้อกับภาวะการ ไม่พออยู่พอกินครับ ขยันเข้าไว้ ทำดีต่อตัวเองและครอบครัว แล้วเราจะได้ดังหวังอย่างที่ตั้งใจครับ ใกล้ขึ้นปีใหม่  2553  แล้วก็อวยพรท่านได้ทุกสิ่งหวัง ปรอดภัยไร้ซึ่งอุปสรรค์ทั้งปวง มีเงินพอกับการอยากได้ทุกอย่างในชีวิต มีความสุขตลอดชั่วโมงและตลอดชีวิตครับ สวัสดีปีใหม่ครับ.

Happy New Year  2010.

เปลี่ยนหน้าบ้านให้คึกคัก

ปัจจุบันหากเราต้องทำงานนอกบ้านสิ่งที่ทุกคนไม่ได้ใส่ใจมากนักคือค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปที่ทำงาน บวกลบคูณหาร แล้วเดือนหนึ่ง ก็ปาเข้าไปมากอยู่ วันนี้ผมจะมาคุยเรื่องกับคุณที่ชอบอยู่กับบ้านแล้วมันมาทำอะไรแก้เบื่อและได้ตังค์กันดีกว่า เรามาแปลงสภาพหน้าบ้านเราให้เป็น ร้านค้าที่ทำเงินขึ้นมา โดยที่ไม่มีค่าเช่าที่ต้องเสียรายเดือนครับ ด้วยการจัดให้เป็นมุมหรือที่วางขายของเล็กๆกันผมมีตัวอย่างครับ ตรงที่เห็นนี้จะเริ่มการขายของหน้าบ้านที่รถวิ่งผ่านไปผ่านมา( จะว่าไปคือสร้างกับดักเงินครับ)แล้วมีคนเหลียวมองแวะเวียนมาใช้บริการ ก็พื้นๆครับขายที่คนรู้จักกันทั่วบ้านทั่วเมือง จะซื้อกินที่ร้านเลยหรือหิ้วกลับบ้านก็ได้ ที่นี้เขาเริ่มที่ส้มตำก่อนครับมีโต๊ะให้นั่งสักชุดหรือสองชุดก็พอดีครับ แต่จุดที่หน้าสนใจคือ ตัวที่่พ่วงจากส้มตำครับว่ามีอะไรมาเกี่ยวข้องบ้าง จากส้มตำ-ก็ตามมาด้วยประเภทน้ำครับ แก้เผ็ด ชาเย็น น้ำปั่นหลากรส กาแฟร้อน-เย็น-ชานม-น้ำแข็งใส-ขนมปังปิ้ง และตรงนี้เขาขายเสือผ้าด้วยครับจะมือสองหรือใหม่ก็ได้ครับ มันทำเงินได้ทั้งนั้นเลยครับ วันหนึ่งก็หลายร้อยบาทครับ สำคัญคือคุณต้องทำการบ้านหน่อยครับ ต้องทำส้มตำที่อร่อยครับและสินค้าที่จะขายตัวอื่นด้วย ต้องทำการเทสสักหน่อยครับ มาครั้งแรกแล้วครั้งต่อไปนึกยากกินขึ้นมาจะมาที่นี้แน่นอน ไปกินที่อื่นแล้วอาจสู้ที่นี้ไม่ได้ ประมาณนี้.... อะไรก็แล้วแต่ครับถ้าความเหมือนที่แตกต่างมันเกิดจะมีข้อเปรียบเทียบตลอด โดยเฉพาะนักกินจะหลอกเขาไม่ได้ครับ เขากินทุกวันเขารู้ และก็ทำอย่างพอดี หรือ( พอเพียง )ครับอย่าเกินมาตรฐานครับขายอะไรก็แค่พอดี ทำให้สะอาดน่ากินและอร่อย ทุกอย่างมันไม่ยากครับ สำหรับมนุษย์ ทำไม่ยาก สิ่งที่ยากคือ "การตัดสินใจ" ที่ทำครับ ยากที่สุด ความกลัว ความกังวน ต่างๆมันเป็นนิสัยพื้นฐานของมนุษย์ แต่สำหรับผม ความกลัวไม่มีในโลก จะมีก็แต่พฤติขลาดกลัวแค่นั้นครับที่พอจะเห็นตัวตนของมันได้...หวัดดีครับ.
eco-sufficiency.

เครื่องจักรที่ทรงประสิทธิภาพ.

กลุ่มผู้ขาย( เครื่องจักร “ มุมมองของผู้เขียน”)ที่ทรงประสิทธิภาพในการกระจาย สินค้าตรงถึงหัวบันใดบ้านทุกชุมชน ยังผลพวงของธุรกิจชุมชนระดับรากหญ้าและมีเงินหมุนมากทีสุดในแต่ละวัน รวมถึงสินค้าที่เสียงต่อการเน่าเสียตรงถึงผู้ซื้อเร็วที่สุด สดที่สุดและขายไวที่สุด ปีๆหนึ่งหากมีการวิจัยอาจมีตัวเลขทะลุหลักหลายหมื่นล้านบาททีเดียว ผลพวงของการซื้อขายระดับนี้ทำให้ผู้ผลิตขนาดเล็กๆ ที่พอจะมีหน่อสัก 4-5 หน่อ มีผัก 5-6 กำ( มัด) มีขนมที่ทำกินพอเหลือที่จะขายได้ สัก 6-7 ถุงหรือของอีกร้อยแปด ก็จะสามารถมารวมกันในตะกร้าผู้รับสินค้าไปขายกระจายสู่ชุมชนเป้าหมาย คือผู้ซื้อตามบ้านเรือน (ที่ยุคนี้น้ำมันแพงจะออกบ้านไปตลาดก็ต้องจ่ายเพิ่มค่าเดินทางอีก) ดังเราจะเห็นว่าบ้างก็มีสินค้าแขวนขายเต็มรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้าง บ้างก็มีสินค้าไม่มากพอขายแต่ละวันขึ้นอยู่กับแต่ละท้องที่ที่จะเอาไปขาย (ผู้เขียน.. อยากจะเห็นทางหน่วยงานภาคการเงินเล็งเห็น เครื่องจักรทรงประสิทธิภาพนี้ โดยให้พวกเขามีโอกาสเข้าถึงแหล่งเงินทุน โดยที่ไม่ต้องมาติดบ่วงการก็ยืมเงินนอกระบบที่มีปัญหา )
“ห่วงโซ่”ผมมีความเชื่ออยู่อย่างคือถ้าการหมุนทุกสิ่งอย่างเป็นห่วงโซ่หรือวงจรที่สัมพันธ์กันทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้องยังประโยชน์เหมือนกันมากน้อยตามขึ้นอยู่แต่ละส่วน ที่สัมพันธ์ เราท่านคงอยากเห็นบ้านเราเมืองเรายู่ดีกินดี “พอเพียง”กันทั่วหน้าอยู่แล้ว และมันคือความสุข....
“.. มาจากดิน และ คืนสู่ดิน.... เรา...ท่าน!ไม่วิเศษหรอก”
Eco-sufficiency.